سابریکا ، لذت درک موسیقی

Maddie Poppe – Don’t Ever Let Your Children Grow Up

That was the way, that was the way it was
روزگار اینطوری بود،زندگیمون اینطوری بود

When you’re five years old and don’t have nowhere else to run
وقتی 5سالت بود و جایی واسه فرار کردن

Except into your mother’s arms, where she held you so tight
جز آغوش مادرت که محکم نگهت داره نداشتی

And you’re scared of the dark so you sleep with your little night light
و تو از تاریکی میترسیدی و برای همین با چراغ خواب کوچیکت میخوابیدی

When you walked up to school and everyone there was your best friend
وقتی وارد مدرسه شدی همه بهترین دوستت بودن

When you learned your numbers and shapes and played pretend
وقتی تو عددها و اشکال و بازی وانمود کردن(مثل خاله بازی)رو یاد گرفتی

You didn’t mind that your hair was a mess, you were so carefree
اصلا واست مهم نبود که موهات شلخته است و سبکبار و بیخیال بودی

You didn’t know how cold and cruel this world would one day be
نمیدونستی که این دنیا یه روزی چقدر سرد و بی رحم میشه

We were just so young
ما خیلی بچه بودیم

We should have known
باید میدونستیم

That one day we’d hate our bodies and we’d orbit around buttons on a phone
که یه روز (سن بلوغ)از بدنامون بدمون میاد و همه زندگیمون رو محور دکمه های گوشیمون میچرخه

We should have known
باید میدونستیم

That one day we’d pluck our eyebrow hairs and wonder why the cool kids stared at me
که یه روز زیر ابرومونو برمیداریم و متعجب میشیم که چرا بچه باحالا به من نگاه میکنن

Oh why’d it have to be
چرا باید اینطوری میشد

Our imaginations have run dry
قوه تخیلمون خشکید

We hate ourselves and have a nightly cry
ما از خودمون متنفریم و گریه های شبانه میکنیم

And then we act like we’re fine
و(روز بعدش)جوری ظاهر میشیم انگار حالمون خوبه

It’s alcohol and bombs and drugs, don’t ever let your children grow up
بزرگ شدن همراه با الکل و شکستها و مواد مخدره،نذارین بچه هاتون بزرگ بشن

We would swing on the swings and jump off and pretend we could fly
ما روی تاب جلو و عقب میرفتیم و بعد میپریدیم و وانمود میکردیم که میتونیم پرواز کنیم

But as soon as we blinked we grew up and we’re junior high
ولی با یه چشم به هم زدن بزرگ شدیم و رفتیم راهنمایی

So our dads dropped us off at the park and we stayed out ’till ten
پدرمون بیخیال پارک بردنمون شد و ما هم تا ساعت ده شب بیرون میموندیم

So the makeup comes out and we think we need the perfect boyfriend
وبعدش رفتیم سراغ آرایش و فکر میکردیم باید یه دوست پسر بینظیر گیرمون بیاد

We were just so young
ما خیلی بچه بودیم

How didn’t we know
چطور نمیدونستیم

That we’d be independent on our own and lose more friends while traveling down the road
که ما مستقل میشیم و تو مسافرت های جاده ای دوستای بیشتری از دست میدیم

Oh, how didn’t we know
چطور نمیدونستیم

That there’s more to life than sleepovers and jocks turn out worse than the science nerds
که زندگی فراتر از خوابیدن خونه هم دیگه است و پسرای دختر کش مدرسه بدتر از خرخونا هستن

But somehow that all gets blurred
ولی به هر طریق همه ی اینا تیره و تار شدن

And some relationships they end real fast
و بعضی رابطه ها خیلی زود تموم شدن

And though you want you might never get it back
و حتی اگرم بخوای احتمالا قابل بازگشت نیستن

The doors close just like that
درها همینطوری بسته شدن

It’s depression and it’s broken love, don’t ever let your children grow up
بزرگ شدن همراه با افسردگی و شکست عشقیه
نذارین بچه هاتون بزرگ بشن

We’re no longer young
ما دیگه بچه نیستیم

So now that we know
پس حالا میدونیم

That this world could use some turning ’round, if only we could find some common ground
که این دنیا میتونه از این رو به اون رو بشه اگه ما فقط بتونیم نقطه نظرای مشترکمونو پیدا کنیم

But it’s up to us
ولی فقط به ما بستگی داره

And although at times it gets so rough, you have got to let your children grow up
و با اینکه در گذر زمان خیلی سخت میشه(ولی)تو مجبوری بذاری بچه هات بزرگ بشن

Yeah, you have got to let your children, got to let your children grow up
تو مجبوری بذاری بچه هات بزرگ بشن